office
Het is vreemd hoe ik op mijn zoektocht naar de combinatie van lichaam en geest en het ruimte hiervoor scheppen binnen de filosofie op onverwachte manieren wordt geholpen. De Pinto bibliotheek waar ik vaak zit te studeren blijkt plots in beslag genomen door een vergadergroep en ik moet uitwijken naar de bibliotheek van de Dans-en Theaterschool. Terwijl ik normaal omringd ben door de boeken van Spinoza , bevind ik me plots tussen de boeken van Martha Graham en een overweldigend gezelschap choreografen en dansers, voornamelijk vrouwen. Hun namen zie ik voor het eerst. Het zijn boeken waarin naast het tekstuele ook het visuele ruimte krijgt. Er staan zelfs lichamen in en niet alleen hoofden, en dan ook nog in beweging. Terwijl ik de boeken die me normaal aanstaren, zonder probleem op hun plank kan laten staan, gaat er van deze boeken een enorme aantrekkingskracht uit. Ik blader door ‘movement as the memory of the body’ van Efva Lilja en voel een drang om de kennis die in het lichaam besloten ligt op een of andere manier te betrekken in mijn onderzoek. Dat het lichaam een rol speelt bij het transformeren van de westerse filosofie tot een interculturele filosofie was mij al langer duidelijk. Wat een veld zou er open gaan als we al die kennis die in het lichaam besloten ligt, zouden mogen betrekken. Maar Lilja geeft zelf de uitdaging al aan. Wetenschappelijk onderzoek wordt vastgelegd in reproduceerbare documenten. Hierdoor is het publiekstoegankelijk en blijft het ook beschikbaar gedurende een langere periode. Maar dans is niet reproduceerbaar. (p.32)

Nog voordat ik begin aan mijn promotie-onderzoek vraag ik mij af of ik mijn lijf en hoofd bij elkaar zou weten te houden als ik eenmaal met mijn onderzoek begin. Ik heb het al eerder meegemaakt dat ik in periodes dat ik ondergedoken was in filosofische boeken niet alleen mijn lijf kwijt raakte maar ook allerlei andere dingen, zoals mijn fiets omdat ik vergeten was dat ik fietsend naar de markt was gegaan en verzonken in gedachte weer naar huis liep. Het is niet dat ik alleen maar in de boeken zit. Ik doe iedere ochtend yoga en ben vorig jaar drie weken lang tien uur per dag gaan mediteren in het regenwoud in Myanmar. Nu is het nog de vraag hoe ik dit kan integreren in mijn filosofische zoektocht.